Recensie: De kroon van de tearling van Erika Johansen

Posted 17 september 2018 by Writingaboutbooks in Recensies / 0 Comments

De kroon van de tearling

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een fantasy heb gelezen. Fantasyboeken zijn namelijk bijna altijd series, wat betekent dat ik dan de komende paar maanden alleen dié serie aan het lezen ben. En daar heb ik niet altijd zin in. Maar De kroon van de tearling lag al zo lang in mijn kast, dat ik het toch weleens tijd vond worden.

Dit boek gaat over Kelsea, die op haar 19e bij haar pleegouders wordt weggehaald om haar rechtmatige plaats in te nemen als koningin van het land de Tearling. Echt een topbaantje is het niet, aangezien haar moordlustige oom op de troon zit (en daar graag wil blijven) en het land is arm, vol criminaliteit en op de rand van een oorlog. Zie dat maar eens op te lossen.

Harry Potter?!

Hoewel ik het plot best leuk vond en Kelsea absoluut een echte badass was, werd ik teveel afgeleid door vreemde dingen die voor mijn gevoel gewoon niet klopten. Voor ongeveer de helft van dit boek dacht ik in een typische fantasy-setting te zitten. Je weet wel, ridders, kastelen, vervoer per paard etc. Maar dan opeens. Worden Harry Potter en Lord of the Rings genoemd. Sorry, wat? Wat blijkt nu: dit boek speelt zich af in de toekomst. Op een continent dat ‘New Europe’ heet en in een stad met de naam ‘New Londen’. En om één of andere reden die niet nader toegelicht wordt, is tijdens ‘the crossing’ (het moment dat alle Amerikanen en Europeanen naar dit nieuwe land toereisden) alle kennis, technologie en innovatie achtergebleven. Behalve Harry Potter, dan. Winning.

Dat is niet alleen vreemd, maar gewoon compleet onmogelijk. Dan hebben ze echt de aller-allerdomste mensen over laten gaan. Ze kunnen zelfs niet eens kruit maken voor geweren. Ze zijn nog dommer dan vóór de Middeleeuwen! Daar gaat toch echt iets mis.

Een hutje op de hei

Een ander deel van het plot dat van geen kant klopt is dat Kelsea in haar hele leven maar twee mensen heeft gezien: haar pleegouders. Omdat ze verborgen moest blijven, hebben ze haar beschermd opgevoed in een hutje op de hei. Ze is nooit verder geweest dan hun huis en het omringende bos. Maar wanneer Kelsea op haar 19e dan eindelijk de weide wereld intrekt, vind ze alles heel normaal. En weet ze ook allemaal dingen. Hoe alcohol ruikt. Wat dronken zijn is. Ze weet of een man knap is, of niet. Ze weet hoe echt rood haar eruit ziet en wanneer het geverfd is. Ze lacht mensen uit om hun haarstijl. Ze past zich zonder moeite aan aan de bewoonde wereld, ondanks dat dit in mijn ogen toch een echte cultuurshock geweest moet zijn.

Voor mijn gevoel had hier toch echt nog wel een paar keer een editor overheen mogen gaan. Maar ondanks alles ben ik wel door dit boek heen gevlogen: het leest heerlijk weg en heeft genoeg actie om spannend te blijven. Kelsea is de ultieme heldin die zich door niemand iets laat vertellen, er is een gemene heksenkoningin (Red queen), een mysterieuze love interest (The fetch), en een trouwe sidekick (The Maze). Geen literair hoogstandje, wel leuk. Als je gewoon net doet alsof het niét in de toekomst speelt.

Titel: De kroon van de tearling (The queen of the tearling) | Auteur: Erika Johansen | Uitgever: De Boekerij | ISBN: 9789022569627 | Aantal pagina’s: 448 | Bestellen

Divider

Leave a comment