Recensie: De onsterfelijken van Chloe Benjamin

Posted 1 januari 2019 by Writingaboutbooks in Recensies / 0 Comments

De onsterfelijken

Vier broers en zussen krijgen hun sterfdatum te horen van een waarzegster – iets wat hen de rest van hun leven zal achtervolgen. Wordt jij bij het horen van deze omschrijving net zo nieuwsgierig als ik? Dan is De onsterfelijken van Chloe Benjamin wat voor jou.

Ik had dit boek al een tijdje op het oog toen hij in het Engels was uitgekomen, maar toen ik op het werk de kans kreeg om een ongecorrigeerd leesexemplaar van de vertaalde versie te krijgen, hoefde ik geen twee keer na te denken: die ging mee naar huis! En daar had ik geen spijt van: dit is het eerste boek in lange tijd dat ik in één ruk heb uitgelezen.

Gay scene in de jaren ’70

Het boek is opgedeeld in vier delen, en elk deel volgt het leven van één van de kinderen Gold (Simon, Klara, Daniel en Varya) op chronologische volgorde over zo’n 50 jaar. Klinkt misschien ambitieus, maar het werkte voor dit verhaal goed. Zo bleef het afwisselend en bleef je nieuwsgierig naar wat er nog meer kwam, want hoe zou het met de volgende zijn vergaan? Het verhaal begint in 1969 en eindigt ergens rond onze huidige tijd, en ik vond het met name interessant om over de jaren ’70 en ’80 te lezen, het verhaal van Simon. Dit deel speelt zich namelijk af in de bloeiende gay scene van San Francisco, vlak voor en tijdens de aids epidemie. Een moment in de tijd dat mij eindeloos fascineert, en waar ik voor het lezen van De eenzame stad van Olivia Laing eigenlijk helemaal niets van af wist. Ik kan me nog steeds niet voorstellen hoe beangstigend het moet zijn geweest: de plotselinge verschijning van een onbekende ziekte, waarvan niemand wist hoe het werd overgedragen, maar waar duizenden mensen in korte tijd aan stierven. Het gaf een donkere sfeer aan het verhaal.

De verschillende verhaallijnen waren ook een nadeel: met zoiets is de kans natuurlijk altijd groot dat je het ene verhaal interessanter vind dan het andere, en dat gold voor mij ook. Hoe dichter we bij onze tegenwoordige tijd kwamen, hoe minder interessant ik het eigenlijk vond. Simon en Klara waren enorm fascinerende personages – ze hadden bijzondere ideeën en dromen, en wekten mijn nieuwsgierigheid op. Ik wilde meer van ze weten. Daniel en Varya daarentegen, voelde voor mij wat vlakker aan. Ze waren minder spannend en ik merkte dat ik bij hun verhalen hier en daar afdwaalde. Bovendien beloofde de achterflap een meer magisch realistisch/fantastisch verhaal en hoewel dit bij Simon en Klara nog redelijk naar voren kwam, was dit bij Daniel en Varya totaal niet meer terug te vinden.

Een donker vachtje

Een ander nadeel dat ik even moet noemen zijn de raar geplaatste, onnodige seksuele opmerkingen. Het boek opent met “Varya is dertien. Nieuw voor haar zijn de ruim zeven centimeter extra aan lengte en het donkere vachtje tussen haar benen. Haar borsten zijn een lichte welving, haar tepels twee roze muntjes.” Dit soort taal past gewoon totaal niet bij de rest van het verhaal en lijkt dan ook alleen gebruikt te zijn om het een ‘literair’ gevoel te geven, of om de lezer te intrigreren tot doorlezen. Ik vond het in ieder geval niet zo geslaagd.

Het verhaal onderzoekt de vragen rondom het lot en self-fulfilling prophecies. Bestaat het lot, of hebben we alles uiteindelijk zelf in de hand? De auteur geeft je geen duidelijke antwoorden op deze vragen, maar nodigt je uit je eigen conclusies te trekken aan de hand van de verhalen van de Gold-kinderen. Mijn conclusie? Ik denk dat we uiteindelijk zelf alles in de hand hebben, en dat onze acties worden beïnvloedt door de kennis die we hebben. In ieder geval vond ik dit boek wel een enorme aanrader.

Titel: De onsterfelijken (The immortalists) | Auteur: Chloe Benjamin | Uitgever: Meulenhoff | ISBN: 9789029092739| Aantal pagina’s: 368 | Bestellen (verschijnt 8 januari 2019)

Divider

Leave a comment