Recensie: Mythos van Stephen Fry

Posted 13 april 2018 by Writingaboutbooks in Recensies / 0 Comments

Mythos

Zelden heb ik zo naar een boek uitgekeken als naar Mythos van Stephen Fry. Ik weet niet wat het was – de vormgeving, het originele idee, het feit dat ik vrijwel niets over de Griekse mythes wist… Nouja, behalve dan wat ik van Percy Jackson heb geleerd. Ik was in ieder geval enthousiast.

Mythos is een verzameling verhalen uit de Griekse oudheid – de zogeheten ‘mythes’ die de bevolking had over hun goden. Daarbij moet je dus denken aan de ‘klassiekers’ Zeus, Aphrodite, Hermes, Hades, Apollo, Artemis, enzovoorts. Ze worden herverteld door Fry zonder al te veel interpretatie van zijn kant. Mocht hij toch wat te zeggen hebben, doet hij dat in de voetnoten of appendices. Ik vond dat wel een fijne manier van lezen – zo las het toch echt als een boek van fictie en niet als een non-fictie. De humoristische opmerkingen die af en toe door het verhaal heen kwamen gaven toch de identiteit van Fry als een schrijver weer zonder dat hij zijn stempel teveel op de verhalen zette.

Mythos

Net als wij

Zoals ik al zei, had ik weinig tot geen kennis van de Griekse mythes. Ik verwachtte wel een paar bekende verhalen tegen te komen die iedereen wel kent van horen zeggen, bijvoorbeeld die van de pees van Achilles. Die zaten er niet in – het zijn echt de verhalen die aan de oorsprong van de wereld en mensheid staan. Hoe de goden alles geschapen hebben, en hoe alles samenhangt met het feit dat de goden net als wij zijn. Ze hebben dezelfde emoties, angsten en pijn die wij kennen. En het leest als een verslavende dramaserie.

De seizoenen zijn bijvoorbeeld ontstaan omdat Demeter, de godin van de oogst en vruchtbaarheid, ieder jaar 6 maanden haar dochter moest missen (die was geclaimd door Hades en de onderwereld). Haar gemis maakte haar zo verdrietig dat ze haar taken niet meer kon volbrengen: de oogsten mislukte en de vruchtbaarheid van het land verminderde. Zo ontstond de winter.

Groot nalatenschap

Ik vond het echt heel erg leuk om te lezen hoe de Grieken dus de wereld en alles om hen heen interpreteerden. Ze maakten voor ieder fenomeen een soort sprookje. Soms waren ze zo absurd en hilarisch dat ik gewoon hardop moest lachen. Bijvoorbeeld toen Kronos het zaakje van Ouranos afhakte en het in zee gooide, waarna aphrodite geboren werd uit het sperma dat in zee dreef. Het moge duidelijk zijn dat de Grieken op het gebied van biologie nog wat aan kennis misten. Maar deze ‘sprookjes’ hebben wel ontzettend veel invloed gehad, zelfs eeuwen en eeuwen erna. Om een aantal namen te noemen: Shakespeare, Michelangelo en Walt Disney haalden allemaal inspiratie uit de Griekse mythes.

Mythos

Obsessie met schoonheid

In dit boek kwam heel goed naar voren dat de Grieken een obsessie hadden met schoonheid. Ik denk dat 3/4 van de verhalen worden gedomineerd door de gevolgen van schoonheid. De goden moesten en zouden alle schoonheid in de wereld bezitten, en dit had vaak weinig positieve gevolgen voor de mensheid. Ik vond het jammer dat dit thema uiteindelijk net wat te vaak langskwam: veel verhalen leken op elkaar en het viel allemaal een beetje in herhaling. Hierdoor begon ik op het einde wat vaker mijn aandacht te verliezen.

Conclusie

Ik ben fan van dit boek. Het was verslavend om over die jaloerse, gepassioneerde en egoïstische goden te lezen, en hoe alles in de wereld het gevolg is van deze eigenwijze wezens. Het kwam altijd samen op een manier die ik niet zag aankomen, en de verbanden die de Grieken trokken tussen natuurlijke fenomenen en de grillen van hun goden zijn vermakelijk en fascinerend. Het werd na de 300 pagina’s wel allemaal een beetje teveel van hetzelfde, maar dat maakte dit boek het niet minder waard.

Titel: Mythos | Auteur: Stephen Fry | Uitgever: De bezige bij/Thomas Rap | ISBN: 9780718188726 | Aantal bladzijdes: 432 | Bestellen

! Op de afbeeldingen is de Engelse editie van Mythos te zien.

 

 

Divider

Leave a comment